"Δηλαδή επειδή αυτός σκότωσε τον πατέρα σου και απήγαγε τη μητέρα σου, μέσα στο μυαλό σου θεωρείς ότι είναι κακός και ότι εσύ είσαι η καλή, ε;" Αυτή φράση του Μάντζι, του πρωταγωνιστή του τελευταίου πονήματος του θρυλικού Τακάσι Μιίκε, συνοψίζει θεωρώ όλο τον προβληματισμό πίσω από τα ποτάμια αίματος που βάφουν κόκκινη τη "Λεπίδα του Αθάνατου". Η ταινία αυτή είναι βασισμένη σε ένα ακόμα γιαπωνέζικο manga (κόμικ δηλαδή), το οποίο αφού έγινε σειρά anime το 2008, πήρε το δρόμο της μεγάλης οθόνης δια χειρός ίσως του πλέον εκκεντρικού και extreme Ιάπωνα σκηνοθέτη (εκτός και λάβουμε υπόψη μας τον Σίον Σόνο, που όμως δε χαίρει - αδίκως... κατάφωρα! - της ίδιας παγκόσμιας αναγνώρισης). Ο Μιίκε είναι γνωστός για τις ακραίες, βίαιες και αιματηρές ταινίες του, το πολλές φορές παρανοϊκό στυλ, αλλά οφείλω να πω ότι μας έχει χαρίσει μερικά εξαιρετικά αριστουργήματα, όπως οι "13 δολοφόνοι", το "Χαρακίρι: Ο θάνατος ενός Σαμουράι" (και τα 2 ριμέικ παλιών αριστουργηματικών ταινιών) ή το "Shield of straw" το οποίο οι κριτικοί που το έθαψαν πρέπει να είναι ή ψυχοπαθείς ή να έβλεπαν κατά λάθος άλλη ταινία υποτιτλισμένη μάλιστα με βραχυκυκλωμένο Google Translate... δεν εξηγείται αλλιώς... Μήπως έχετε δει την "Οντισιόν";; Πού έχει ίσως την πιο αφόρητα διεστραμμένη σκηνή βασανισμού που (δεν) έχετε παρακολουθήσει;; Όπως και να 'χει, μία ταινία με ήρωα έναν αθάνατο πολεμιστή που (κατά το manga) πρέπει να σκοτώσει 1000 κακούς για να ανακτήσει το δικαίωμα στη θνητότητα, στα χέρια του Τακάσι Μιίκε, μετατρέπεται σε ένα αιματηρό έπος που δεν έχεις παρά να αφήσεις το στόμα σου να ανοίξει διάπλατα χωρίς ντροπή και να το παρακολουθήσεις μη βγάζοντας άχνα...
(Κριτική χωρίς spoiler... διαβάζετε άφοβα)
Υπόθεση: Ένας πολεμιστής εκπληκτικών ικανοτήτων, ο Μάντζι, διατάζεται από τον αφέντη του να σκοτώσει έναν αντίπαλο άρχοντα. Εκτελώντας αυτή την αποστολή, σκοτώνει και τους 6 σωματοφύλακές του, ο ένας εκ των οποίων κατά τραγικό τρόπο τυχαίνει να είναι ο σύζυγος της μικρής του αδερφής! Η αδερφή του τρελαίνεται από την οδύνη και ο Μάντζι (που είχε σκοπό να κάνει χαρακίρι για το λάθος του) την παίρνει υπό την προστασία του, γιατί αλλιώς μόνη της δε θα είχε ελπίδα... Όμως μια ομάδα από 100 κυνηγούς κεφαλών τους στήνει ενέδρα και σκοτώνει την αδερφή του!!! Ποιος είδε τον Μάντζι και δεν τον φοβήθηκε. Σε ένα δολοφονικό ντελίριο σφάζει τους πάντες και πέφτει ετοιμοθάνατος στο πεδίο της μάχης. Τότε εμφανίζεται μια καλόγρια 800 ετών, η οποία τον χαράζει με ένα μαχαίρι (λες και δεν είχε ήδη αρκετές πληγές) και του τοποθετεί στο σώμα κάτι σκουλήκια (!!!) που έχουν την ικανότητα να αναγεννούν τις πληγές, χαρίζοντας έτσι στον ξενιστή τους αθανασία... (την οποία ο Μάντζι ποτέ δε ζήτησε και ούτε και επιθυμεί)! 50 χρόνια μετά, τον πλησιάζει ένα μικρό κοριτσάκι και του ζητά να το βοηθήσει να εκδικηθεί το θάνατο του πατέρα και την απαγωγή της μητέρας του, από μια ομάδα πολεμιστών, για λόγους που δε θα περιγράψω εδώ. Ο Μάντζι βλέποντας στη μικρή, την αδερφή του που δε μπόρεσε να προστατέψει, δέχεται την πρόκληση, αν και απρόθυμα... Και το λουτρό αίματος ξεκινά... Το θέμα είναι, πως μέσα στο αίμα και τη σφαγή, τα όρια του ποιος είναι καλός και κακός γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα και τελικά η ηθική αποτίμηση μιας ειδεχθούς πράξης, μπορεί να αλλάζει ανάλογα με το οπτικό πεδίο του καθενός και τα κίνητρα του κάθε αυτουργού (αυτός ήταν κεντρικός προβληματισμός και στο αστυνομικό θρίλερ "Shield of straw" που ανέφερα στην αρχή). Έτσι, το σενάριο, με τη μία ανατροπή να διαδέχεται την άλλη, οδηγείται τελικά σε μια τελική αναμέτρηση όπου το αίμα ρέει ποτάμι (κυριολεκτικά)!! Στομάχι έχετε;;
Ερμηνείες: Οι υπεύθυνοι για το καστ της ταινίας έκαναν εξαιρετική δουλειά επιλέγοντας τη μικρή Χάνα Σουγκισάκι για το διπλό ρόλο του μικρού κοριτσιού και της αδερφής του Μάντζι. Σε καμία περίπτωση δε μπορείς να διανοηθείς ότι υποκρίνεται! Το δράμα της το ζει με κάθε σύσπαση του προσώπου της. Ο πρωταγωνιστής Τακούγια Κιμούρα παίζει με απόλυτο κυνισμό τον τυραννισμένο Μάντζι, ενώ ο ατσαλάκωτος Σότα Φουκούσι συμπληρώνει την πρωταγωνιστική τριάδα που δίνει πραγματικά ρέστα! Όμως η ταινία έχει στρατολογήσει και άλλους διάσημους Γιαπωνέζους ηθοποιούς, όπως οι βετεράνοι Μιν Τανάκα και Τσουτόμου Γιαμαζάκι που δίνουν ιδιαίτερο βάρος στους χαρακτήρες που υποδύονται, αλλά και η γνωστή ελέω "Kill Bill" Τσιάκι Κουριγιάμα και η Έρικα Τόντα, γνωστή από το franchise του Death Note. Χορταστική σύνθεση! Πάντως έχετε υπόψη σας ότι στις γιαπωνέζικες ταινίες, και δη σε όσες προέρχονται από manga, κατά κάποιο τρόπο επιβάλλεται κάποιοι χαρακτήρες να είναι εκκεντρικοί και υπερβολικοί. Μη σας ξενίσει! Απλά απολαύστε το!
Σκηνοθεσία: Και φτάνουμε στο ζουμί όλης της ιστορίας. Εδώ όλα τα trademarks του Τακάσι Μιίκε βρίσκονται σε υπερβολικό βαθμό. Ακατάσχετη βία, άφθονο αίμα, σκληρότητα χωρίς έλεος, κάτι παραπάνω από καταιγιστικές σκηνές δράσης, χιούμορ σε αναπάντεχες στιγμές που όμως ταιριάζει με τον όλο σουρεαλισμό του πράγματος, αλλά και ιδιαίτερη ευαισθησία στην κινηματογράφηση συναισθηματικών στιγμών, όπου τα σφιχτά πλάνα στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών τους δίνουν ιδιαίτερα έντονη φόρτιση! Μπορεί κάποιος να μην αρέσκεται αισθητικά σε τόση βία (αν και ουδόλως αδικαιολόγητη δεν είναι σεναριακά, και διαθέτει και κάποια ποίηση στην απεικόνισή της), αλλά τη σκηνοθετική μαεστρία του Τακάσι Μιίκε δε μπορεί να μην την παραδεχτεί! Εγώ, όταν δεν ξεπερνάει ένα μέτρο (μέτρο, ο Μιίκε;;; αλλά για χάρη της οικονομίας της κουβέντας ας πούμε ότι έχει ένα μέτρο πού και πού...) τον θεωρώ έναν απ' τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες ασυζητητί! (Α! Το "Χαρακίρι" έχει μέτρο! Να το δείτε... είναι διαφορετικό!) Γιατί; Το Χόλιγουντ στου οποίου τις αντίστοιχες ταινίες παίζουν με τα σπαθάκια λες και είναι σφουγγαρένια παιχνίδια για τρίχρονα, χωρίς ούτε μια σταγόνα αίμα παρόλους τους σκοτωμούς, το κάνει καλύτερα;; Για να συνέλθουμε λίγο...
Να τη δω; Η ευθύνη δική σας! Εγώ την προτείνω ανεπιφύλακτα, αλλά προειδοποίησα...
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Τακάσι Μιίκε
Σενάριο: Τετσούγια Οΐσι βασισμένο στο ομώνυμο manga του Χιροάκι Σαμούρα
Ηθοποιοί: Τακούγια Κιμούρα, Χάνα Σουγκισάκι, Σότα Φουκούσι, Χάγιατο Ιτσιχάρα, Έρικα Τόντα, Τσιάκι Κουριγιάμα, Μιν Τανάκα, Τσουτόμου Γιαμαζάκι, Εμπιζό Ιτσικάουα
Ερμηνείες: Οι υπεύθυνοι για το καστ της ταινίας έκαναν εξαιρετική δουλειά επιλέγοντας τη μικρή Χάνα Σουγκισάκι για το διπλό ρόλο του μικρού κοριτσιού και της αδερφής του Μάντζι. Σε καμία περίπτωση δε μπορείς να διανοηθείς ότι υποκρίνεται! Το δράμα της το ζει με κάθε σύσπαση του προσώπου της. Ο πρωταγωνιστής Τακούγια Κιμούρα παίζει με απόλυτο κυνισμό τον τυραννισμένο Μάντζι, ενώ ο ατσαλάκωτος Σότα Φουκούσι συμπληρώνει την πρωταγωνιστική τριάδα που δίνει πραγματικά ρέστα! Όμως η ταινία έχει στρατολογήσει και άλλους διάσημους Γιαπωνέζους ηθοποιούς, όπως οι βετεράνοι Μιν Τανάκα και Τσουτόμου Γιαμαζάκι που δίνουν ιδιαίτερο βάρος στους χαρακτήρες που υποδύονται, αλλά και η γνωστή ελέω "Kill Bill" Τσιάκι Κουριγιάμα και η Έρικα Τόντα, γνωστή από το franchise του Death Note. Χορταστική σύνθεση! Πάντως έχετε υπόψη σας ότι στις γιαπωνέζικες ταινίες, και δη σε όσες προέρχονται από manga, κατά κάποιο τρόπο επιβάλλεται κάποιοι χαρακτήρες να είναι εκκεντρικοί και υπερβολικοί. Μη σας ξενίσει! Απλά απολαύστε το!
Σκηνοθεσία: Και φτάνουμε στο ζουμί όλης της ιστορίας. Εδώ όλα τα trademarks του Τακάσι Μιίκε βρίσκονται σε υπερβολικό βαθμό. Ακατάσχετη βία, άφθονο αίμα, σκληρότητα χωρίς έλεος, κάτι παραπάνω από καταιγιστικές σκηνές δράσης, χιούμορ σε αναπάντεχες στιγμές που όμως ταιριάζει με τον όλο σουρεαλισμό του πράγματος, αλλά και ιδιαίτερη ευαισθησία στην κινηματογράφηση συναισθηματικών στιγμών, όπου τα σφιχτά πλάνα στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών τους δίνουν ιδιαίτερα έντονη φόρτιση! Μπορεί κάποιος να μην αρέσκεται αισθητικά σε τόση βία (αν και ουδόλως αδικαιολόγητη δεν είναι σεναριακά, και διαθέτει και κάποια ποίηση στην απεικόνισή της), αλλά τη σκηνοθετική μαεστρία του Τακάσι Μιίκε δε μπορεί να μην την παραδεχτεί! Εγώ, όταν δεν ξεπερνάει ένα μέτρο (μέτρο, ο Μιίκε;;; αλλά για χάρη της οικονομίας της κουβέντας ας πούμε ότι έχει ένα μέτρο πού και πού...) τον θεωρώ έναν απ' τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες ασυζητητί! (Α! Το "Χαρακίρι" έχει μέτρο! Να το δείτε... είναι διαφορετικό!) Γιατί; Το Χόλιγουντ στου οποίου τις αντίστοιχες ταινίες παίζουν με τα σπαθάκια λες και είναι σφουγγαρένια παιχνίδια για τρίχρονα, χωρίς ούτε μια σταγόνα αίμα παρόλους τους σκοτωμούς, το κάνει καλύτερα;; Για να συνέλθουμε λίγο...
Να τη δω; Η ευθύνη δική σας! Εγώ την προτείνω ανεπιφύλακτα, αλλά προειδοποίησα...
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Τακάσι Μιίκε
Σενάριο: Τετσούγια Οΐσι βασισμένο στο ομώνυμο manga του Χιροάκι Σαμούρα
Ηθοποιοί: Τακούγια Κιμούρα, Χάνα Σουγκισάκι, Σότα Φουκούσι, Χάγιατο Ιτσιχάρα, Έρικα Τόντα, Τσιάκι Κουριγιάμα, Μιν Τανάκα, Τσουτόμου Γιαμαζάκι, Εμπιζό Ιτσικάουα

No comments:
Post a Comment