Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Wednesday, January 10, 2018

INSIDIOUS: THE LAST KEY (πότε θα μάθετε να μην ανοίγετε την πόρτα σε ξένους;;;)


Τελικά αυτός ο Λι Γουανέλ είναι χρυσωρυχείο! Ως σεναριογράφος και πρωταγωνιστής, ξεκίνησε το franchise του Saw που έφτασε αισίως στην 8η του συνέχεια... Έπειτα μαζί με το έτερο χρυσό παιδί του ψυχολογικού τρόμου, τον σκηνοθέτη Τζέιμς Γουάν, δημιούργησαν το Insidious, το οποίο επέστρεψε μόλις στις αίθουσες με την 4η του συνέχεια! Ο Τζέιμς Γουάν αρκείται (μαζί με αρκετούς άλλους) στην παραγωγή της ταινίας, αλλά ο Λι Γουανέλ επανέρχεται στον β' ρόλο του Σπεκς, μαζί φυσικά με τα χρέη του ως σεναριογράφου! Το "Τελευταίο κλειδί" είναι sequel του Insidious Chapter 3, το οποίο όμως ήταν prequel της ορίτζιναλ ταινίας. Επομένως και το νο.4 εξακολουθεί να είναι prequel, αλλά δε θα υπάρξει άλλο, καθώς το φινάλε μας συνδέει κατευθείαν με το αρχικό φιλμ... Θα χρειαστεί να γυρίσουν sequel πλέον, αν θέλουν να το συνεχίσουν. Μεταξύ μας, γιατί όχι; Τα Insidious διατηρούν μια διαχρονικά σταθερή ποιότητα (ίσως λίγο πάνω, λίγο κάτω), έχουν σταθερό fan base, και αξίζουν τον κόπο, για όλους τους οπαδούς του μεταφυσικού ψυχολογικού τρόμου! Μάλιστα, το νο.4 έχει και πολύ ενδιαφέρουσα ανατρεπτική εξέλιξη, σε στυλ twist, στη μέση της ταινίας (!) που του δίνει έξτρα πόντους σασπένς! Δεν πρέπει να πω πολλά όμως, γιατί θα spoiler-ιάσω και είναι κρίμα...

(Διαβάστε άφοβα, δε θα κάνω spoiler! Οι χαρακτήρες όμως θεωρούνται γνωστοί.)

Υπόθεση: Η ταινία ξεκινά δείχνοντάς μας το γνωστό και μη εξαιρετέο πλέον (από όλες τις προηγούμενες συνέχειες) μέντιουμ Ελίζ Ρενίερ σε πολύ νεαρή ηλικία στο σπίτι της οικογένειάς της με τους γονείς και το μικρότερο αδερφό της. Από τότε, λοιπόν, είχε συνειδητοποιήσει το χάρισμά της να αισθάνεται και να "βλέπει" το "Επέκεινα" ή "Απώτερο" τέλος πάντων... Έτσι και συμβαίνει ένα βράδυ, όπου μέσα στο παιδικό δωμάτιο που μοιράζεται με τον αδερφό της, επικοινωνεί με ένα μοχθηρό πνέυμα, καθώς (εννοείται) το σπίτι είναι στοιχειωμένο!! Η μητέρα της είναι με το μέρος της, αλλά ο (δεσμοφύλακας) πατέρας της δε θέλει να ξέρει, και τιμωρεί την κόρη του που επιμένει να μιλά για πνεύματα και ψυχές με στυλιάρι και εγκλεισμό στο σκοτεινό υπόγειο του σπιτιού! Εκεί όμως το κατατρομαγμένο κοριτσάκι έρχεται σε επαφή με μια απαίσια οντότητα πίσω από μια πόρτα, έναν δαίμονα-κλειδοκράτορα (βλ. trailer της ταινίας), που δυστυχώς εισέρχεται στον κόσμο μας (μπρρρ!!)... Flash forward και η ηλικιωμένη πλέον Ελίζ, λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από κάποιον που ζητά την επαγγελματική της βοήθεια, γιατί το σπίτι του είναι στοιχειωμένο... Η διεύθυνση όμως που της δίνει, είναι του δικού της σπιτιού στο οποίο έλαβαν χώρα όσα προανέφερα!!! Τελικά, μετά από δισταγμούς, αποφασίζει να πάει να βοηθήσει, παίρνοντας φυσικά μαζί της και τους δύο αχαΐρευτους συνεργάτες της, τον Σπεκς και τον Τάκερ... Από 'κεί και πέρα ξεκινά το πανηγύρι... Φυσικά, όπως προείπα, στη μέση της ταινίας υπάρχει ένα πανέξυπνο twist στο σενάριο που δίνει εξαιρετικό ενδιαφέρον στη συνέχεια, ενώ δε λείπουν και οι χιουμοριστικές στιγμές! Εγώ προσωπικά, θεωρώ ότι το Insidious ήταν πάντα και λίγο αυτοσαρκαστικό και αυτοσατιριζόμενο. Το γέλιο (εδώ κι εκεί, φυσικά, γιατί δεν πρόκειται για κωμωδία), που προέρχεται από την ελαφρώς κάφρικη συμπεριφορά των δύο βοηθών της Ελίζ, ανακουφίζει το άγχος από τη θριλερική ατμόσφαιρα και κατά κάποιο τρόπο κλείνει το μάτι στο θεατή, λέγοντάς του να μην παίρνει όσα βλέπει και τόσο σοβαρά... Γενικώς, ο κος. Γουανέλ πέτυχε για μια ακόμα φορά το σκοπό του! Μας έδωσε μια συνέχεια ισάξια των προηγούμενων, με το στοιχείο του twist να της δίνει τη φρεσκάδα που λείπει γενικώς από τα sequel. Θα πάω να δω και το νο.5 (αν φυσικά αποφασίσουν να το συνεχίσουν το θέμα).

Ερμηνείες: Από τη στιγμή που τα ηνία του franchise ως χαρακτήρας, ανέλαβε η Ελίζ, η Λιν Σέι που την υποδύεται, είναι λες και γεννήθηκε για το ρόλο! Είναι κάτι σαν τον Τόμπιν Μπελ του Saw... Ξέρει το ρόλο της απ' έξω και ανακατωτά και δε μπορώ να βρω κάτι να της προσάψω. Ομοίως ο Λι Γουανέλ και ο Άνγκους Σάμπσον, είναι απολαυστικοί ως Σπεκς και Τάκερ, αντίστοιχα. Μίνι έκπληξη ο Μπρους Ντέιβισον σε έναν ρόλο που δε θα αποκαλύψω, με μεγάλο συναισθηματικό υπόβαθρο και ευαισθησία! Επίσης, πολύ καλό κάστινγκ έχει γίνει στο μικρό κοριτσάκι και την έφηβη, που υποδύονται την Ελίζ στις αντίστοιχες ηλικίες. Έιβα Κόλκερ και Χάνα Χέιζ, είναι ενίοτε συγκλονιστικές (ειδικά η πρώτη - η μικρή!). Ελπίζω να μη χαθούν στην πορεία...

Σκηνοθεσία: Ο Άνταμ Ρόμπιτελ είναι ένας πολύ νέος σκηνοθέτης που δεν έχει κλείσει τα 40... Το "Τελευταίο κλειδί" είναι μόλις η δεύτερη ταινία του, με την πρώτη να είναι επίσης ψυχολογικό-μεταφυσικό θρίλερ! Δεν το έχω δει, αλλά αν κρίνω από αυτό που μόλις είδα, είναι εξαιρετικά ταλαντούχος. Φυσικά, δεν αποφεύγει τα κλισέ των αντίστοιχων ταινιών του είδους (βλ. πολλά jump scares - κάποιες φορές αρκετά επιτηδευμένα, σκοτεινά δωμάτια, πόρτες που τρίζουν, αντικείμενα που μετακινούνται κλπ...). Όμως, η ταινία καταφέρνει και σε κρατάει σε αγωνία συνεχώς και οι συναισθηματικές και "δύσπεπτες" σκηνές, έχουν έναν προσγειωμένο ρεαλισμό που αντισταθμίζει τις όποιες άλλες υπερβολές. Γενικώς, η ταινία έχει σκηνοθετηθεί όπως θα έπρεπε να είναι σκηνοθετημένο κάθε μεταφυσικό θρίλερ που σέβεται τον εαυτό του, αλλά και το κοινό... Οι επίγονοι του Τζέιμς Γουάν, θα πρέπει να τον κάνουν περήφανο! Ειδικά, τώρα που αυτός ασχολείται με τον Aquaman!

Καλύτερη ατάκα: "She's psychic, we're sidekicks!" Η οικτρή προσπάθεια του Τάκερ να κάνει λογοπαίγνιο-χιούμορ... Στο πλαίσιο της ταινίας είναι ξεκαρδιστική!

Να τη δω; Εννοείται! Μην το ρωτάτε!! Οι απανταχού fans του Insidious τρέξτε!!

Ημιάχρηστα trivia: 
  • Στο τρέιλερ της ταινίας υπάρχουν σκηνές που στην ταινία δεν εμφανίζονται πουθενά! Χαρακτηριστικότερη η εμφάνιση του "ασχημότερου μοντέλου στον κόσμο", Μελανί Γκειντός, που εγώ την περίμενα διακαώς, αλλά τελικά δεν την είδα ποτέ!! Πάντως ο Ρόμπιτελ, είπε ότι θα συμπεριλάβει τις κομμένες σκηνές στο BluRay της ταινίας ...

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Άνταμ Ρόμπιτελ
Σενάριο: Λι Γουανέλ
Ηθοποιοί: Λιν Σέι, Λι Γουανέλ, Άνγκους Σάμπσον, Κέιτλιν Τζέραρντ, Σπένσερ Λοκ, Μπρους Ντέιβισον, Τζος Στιούαρτ, Έιβα Κόλκερ, Χάνα Χέιζ

No comments:

Post a Comment