Δε μπορεί! Δε γίνεται!! Τόσος ντόρος για το "Μαύρο Πύργο" του Στίβεν Κινγκ και το αποτέλεσμα ήταν αυτό;;; Κάποιο λάθος έχει γίνει εδώ... Μα μιλάμε για το magnum opus του πολυγραφότατου και διασημότατου συγγραφέα που αποτελείται από 8 βιβλία, με σενάριο που συνδυάζει στοιχεία από πολλά διαφορετικά λογοτεχνικά είδη, όπως το γουέστερν, την επιστημονική φαντασία, τη σκέτη φαντασία και τον τρόμο!! Οι επιρροές τους ξεκινούν από τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών" και καταλήγουν στα σπαγγέτι-γουέστερν του Σέρτζιο Λεόνε!! Δε μπορεί να γίνει λάθος με τέτοιο πρωτογενές υλικό... Κι όμως, να που μπορεί... Τα βιβλία δεν τα έχω διαβάσει (και ούτε τα γνώριζα μέχρι πολύ πρόσφατα). Ούτε και έχω διαβάσει ακόμα καθόλου Στίβεν Κινγκ. Μόνο τις κινηματογραφικές μεταφορές των διάσημων βιβλίων του γνωρίζω... κρατιέστε;; "Η λάμψη", "Μίζερι", "It", "Κάρι", "Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ", "Το πράσινο μίλι" κλπ. Πώς, λοιπόν, βγήκε αυτή η σούπα;;; Ας το ψάξουμε λίγο...
(Spoiler-free θάψιμο ακολουθεί, παρόλες τις λεπτομέρειες...)
Υπόθεση: Η ταινία βασίζεται στην ομώνυμη σειρά βιβλίων, αλλά δεν είναι μεταφορά αυτών! Αντίθετα, πρόκειται για sequel!! Ναι, ναι, sequel σε σειρά βιβλίων που η συντριπτική πλειοψηφία του κοινού που θα παρακολουθήσει την ταινία, δεν έχει διαβάσει. Αυτό δεν είναι κακό από μόνο του, αλλά όταν ο σεναριογράφος τα κάνει μαντάρα, εκ του αποτελέσματος, μάλλον η επιλογή αυτή ήταν λανθασμένη. Το σενάριο, λοιπόν, έχει ως εξής. Στο κέντρο του Σύμπαντος υπάρχει ένας απροσμέτρητου ύψους μαύρος πύργος που υποτίθεται ότι κρατάει το Σύμπαν σε συνοχή. Πέραν αυτού τίποτα δε γνωρίζουμε... Όμως μπορεί (θρυλείται) να γκρεμιστεί με τη δύναμη της σκέψης ενός παιδιού (γιατί; πώς; δεν εξηγείται...). Στον πλανήτη μας, λοιπόν, υπάρχει ένα παιδί με πολύ μεγάλες πνευματικές δυνάμεις (κι αυτές ασαφείς), που βλέπει συνεχώς εφιάλτες για κάποιον πιστολέρο και έναν μαυροντυμένο άντρα με μαγικές δυνάμεις, που κάνει παιδομάζωμα και αντλεί την πνευματική ενέργεια των παιδιών για να επιτεθεί στον πύργο και να τον καταστρέψει, ακριβώς επειδή θέλει να διαρρήξει τη συνοχή του Σύμπαντος και να επιτρέψει στους φοβερούς και τρομερούς δαίμονες που κατοικούν στο έσχατο μαύρο επέκεινα να εισβάλουν!! Μπρρρ...! Με τη διαφορά ότι οι εφιάλτες ισχύουν μέχρι κεραίας και δεν είναι απλά όνειρα... Το παιδί, λοιπόν, αυτό βρίσκει τελικά μια αστροπύλη σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι και τηλεμεταφέρεται στη διάσταση (;) ή πλανήτη (;) που κατοικεί ο πιστολέρο που έχει βεντέτα με τον μαυροντυμένο μάγο (γιατί είναι ο προστάτης του πύργου) και μπλέκει στα πόδια τους, αλλά δε γνωρίζει ότι ο μάγος τον θέλει ακριβώς για να καταστρέψει τον πύργο με τις πνευματικές του δυνάμεις... Κατά τη διάρκεια της ταινίας συμβαίνουν διάφορες απιθανότητες που δε διευκολύνουν την κατάσταση, με αποτέλεσμα τη σύγχυση και τις απορίες των αμύητων και την απογοήτευση των λίγων μυημένων στο σύμπαν του Στίβεν Κινγκ (οι οποίοι εξοργίστηκαν με το φιλμ - κάτι θα ξέρουν παραπάνω)... Όμως, μια ταινία οφείλει να είναι αυθύπαρκτη και να μη χρειάζεται την ανάγνωση 8 βιβλίων που προηγήθηκαν για να γίνει κατανοητή! Βασικά το πρόβλημα δεν είναι ότι το σενάριο είναι μπερδεμένο, αλλά ότι είναι εξαιρετικά απλοϊκό για την πολυπλοκότητα που κρύβεται στα βιβλία, σε σημείο αφέλειας... Που μας οδηγεί στο εξής πρόβλημα...
Ερμηνείες: Δε μας καίγεται καρφί για τους χαρακτήρες! Δε μπορούμε να ταυτιστούμε με κανέναν απ' αυτούς μέσα σε όλη αυτή την παρατραβηγμένη σούπα... Και αυτό είναι κατόρθωμα πραγματικό, καθώς το καστ διαθέτει δύο εκπληκτικούς πρωταγωνιστές: τον Ίντρις Έλμπα και τον Μάθιου ΜακΚόναχι! Οι άνθρωποι δίνουν ρέστα! Ειδικά ο ΜακΚόναχι έχει μπει τόσο πολύ στο πετσί του κακού που ξεχνάς ότι παρακολουθείς ταινία και η παρουσία του γίνεται πραγματικός εφιάλτης! Ο ρόλος του θα μπορούσε εύκολα να γίνει καρικατούρα, αλλά ο άνθρωπος έχει βαθύ υποκριτικό ταλέντο και εγώ του βγάζω το καπέλο... Στα ίδια περίπου και ο Ίντρις Έλμπα. Ο μικρός Τομ Τέιλορ είναι κι αυτός εκφραστικός και επαρκέστατος. Βλέπετε, οι άνθρωποι έκαναν ότι μπόρεσαν με το υλικό που τους έδωσαν, αλλά η κατάσταση δε σώθηκε. Α! Επίσης, στην ταινία χαραμίζεται και ο εξαιρετικός καρατερίστας Τζάκι Ερλ Χέιλι, που υποδύεται έναν γ' ρόλο, εντελώς αδιάφορο. Τσάμπα πήγε η αμοιβή για την προσέλκυση γνωστού ονόματος...
Σκηνοθεσία: Εδώ που τα λέμε δεν είναι κακή. Οι σκηνές είναι σφιχτοδεμένες, η ταινία έχει ρυθμό και δεν κάνει κοιλιά. Άλλωστε κρατάει μόλις 1,5 ώρα... που όμως είναι πολύ λίγος χρόνος για να εξηγηθούν τα ανεξήγητα και για να επενδύσουμε συναισθηματικά στους χαρακτήρες. Και το CGI είναι εξαιρετικό! Βέβαια θα μπορούσε ο Νικολάι Αρσέλ (ο σκηνοθέτης, ντε) να παραλείψει κάποιες χολιγουντιανές ευκολίες και απιθανότητες (όντας Δανός), αλλά ας το καταπιούμε το συγκεκριμένο! Άλλα σοβαρότερα μας καίνε!! Πάντως σκηνοθέτης που έχει κάνει τον αριστουργηματικό "Έρωτα της βασίλισσας" δε χρειάζεται να τον φοβόμαστε! Το σενάριο πρέπει να ξανατσεκάρουμε...
Καλύτερη ατάκα: "Do the animals still talk in your world?" (έλα ντε!!)
Να τη δω; Όχι. Δε θα το πρότεινα... Εκτός κι αν είστε φανατικοί οπαδοί του ΜακΚόναχι και κοιμάστε το βράδυ αγκαλιά με τη φωτογραφία του (το ίδιο ισχύει και για τον Έλμπα...) Ταινίες φαντασίας υπάρχουν πολύ καλύτερες να δείτε... επιλέξτε αυτές.
Ημιάχρηστα trivia:
- Για του χρόνου έχει προγραμματιστεί τηλεοπτική σειρά sequel (;), φυσικά με τον Ίντρις Έλμπα, που λέγεται ότι θα μας εξηγεί όσα η ταινία μας αφήνει ανεξήγητα. Λέτε να καταλάβω κι εγώ ο δόλιος κάτι παραπάνω;; Δεν ξέρω όμως αν θα αφιερώσω χρόνο να τη δω μετά από αυτό που παρακολούθησα στο πανί. Χάσατε, κύριοι, δυστυχώς...
- Η ταινία είναι γεμάτη αναφορές σε άλλα έργα του Στίβεν Κινγκ και σε κινηματογραφικές μεταφορές τους. Αφίσες της "Λάμψης", το όνομα Pennywise, το αυτοκίνητο Κριστίν κλπ... Καλά τα easter eggs, αλλά ουσία;;;
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Νικολάι Αρσέλ
Σενάριο: Νικολάι Αρσέλ, Ακίβα Γκόλντσμαν, Τζεφ Πίνκνερ, Άντερς Τόμας Γιένσεν βασισμένο στα ομώνυμα μυθιστορήματα του Στίβεν Κινγκ
Ηθοποιοί: Ίντρις Έλμπα, Μάθιου ΜακΚόναχι, Τομ Τέιλορ, Κάθριν Γουίνικ, Ντένις Χέισμπερτ, Κλόντια Κιμ, Τζάκι Ερλ Χέιλι
No comments:
Post a Comment