Μου αρέσουν οι κούκλες (όχι οι Barbie, οι άλλες οι πορσελάνινες)... Και τα αγάλματα... Δεν ξέρω πώς να το περιγράψω ακριβώς, αλλά αυτή η παγωμένη έκφραση, η ακινησία και η αίσθηση μιας ακαθόριστης αφθαρσίας που προκαλούν, έχει κάτι το απόκοσμο που σε απορροφά και σε οδηγεί σε σκέψεις υπαρξιακές, μεταφυσικές, αλλά ταυτόχρονα σε ηρεμεί και σε γαληνεύει... Όλα αυτά μέχρι να γυρίσει η κούκλα να σε κοιτάξει και να σου ψιθυρίσει στο αυτί... Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ!!!! Γι' αυτό και μόλις έμαθα για την ύπαρξη της "Νεκρικής σιγής" του Τζέιμς Γουάν, έσπευσα αμέσως να την παρακολουθήσω! Είμαι fan του στυλ του Τζέιμς Γουάν, λατρεύω τα franchises του Conjuring και του Insidious που δημιούργησε και βρήκα εξαιρετικά διεστραμμένο (με την καλή έννοια) το πρώτο Saw που σκηνοθέτησε! Επομένως, (και με δεδομένο πως ο συνσεναριογράφος του Saw, αλλά και του Insidious, ο Λη Γουανέλ είναι και εδώ παρών) η τηλοψία του συγκεκριμένου film έγινε must!
(Ακολουθούν μίνι spoiler, αλλά όχι τίποτα βαρύ... διαβάστε άφοβα)
Υπόθεση: Ένα νεαρό ζευγάρι, ένα ωραίο βράδυ, αποφασίζει να παραγγείλει ντελίβερι... Τους προλαβαίνει όμως το κουδούνι της πόρτας... Λαμβάνουν τετράγωνο κουτί από ανώνυμο (εννοείται) αποστολέα... Το ανοίγουν και τι να δουν;; Μια γκροτέσκα κούκλα από αυτές που χρησιμοποιούν οι εγγαστρίμυθοι στις παραστάσεις τους... Δηλαδή όχι απλά κούκλα, αλλά μάλιστα κινούμενη και ομιλούσα τους έστειλαν!!! Και εκεί που χαβαλεδιάζουν, η κούκλα ανοίγει ξαφνικά απότομα το στόμα της!! Κλακ!!! Και αντί αυτοί να τρέξουν έντρομοι να φύγουν, να κάψουν την κούκλα ή δεν ξέρω κι εγώ τι, συνεχίζουν αμέριμνοι το πρόγραμμά τους!! ΕΛΕΟΣ!!! Πάει ο νεανίας να παραλάβει το φαγητό και (φυσικά), γυρίζει στο σπίτι και βρίσκει τη γυναίκα του φριχτά δολοφονημένη!! Για να μην τα πολυλογούμε, αρχίζει μια έρευνα που τον οδηγεί στο χωριό (όπου ζει ο πατέρας του με τη νέα του σέξι σύζυγο) και απ' όπου πηγάζει και ένας αστικός μύθος σχετικά με μία γυναίκα εγγαστρίμυθο και τις κούκλες της. Δε θα πω περισσότερα, αλλά αυτό που πρέπει να πω, είναι ότι η ταινία καταλήγει σε ένα φοβερό φινάλε που θα σας μείνει αξέχαστο!!
Ερμηνείες: Η ταινία αυτή έχει κατακριθεί γενικώς για την έλλειψη τρόμου και τις μέτριες ερμηνείες. Είναι γεγονός ότι ο πρωταγωνιστής Ράιαν Κουάντεν δεν είναι τίποτα το εξαιρετικό, χωρίς να σημαίνει ότι είναι κακός. Πιο πολύ ενδιαφέρον έχουν ο πατέρας του και η μητριά του (Μπομπ Γκάντον και Άμπερ Βαλέτα), αλλά δυστυχώς παίζουν σχετικά λίγο. Στην ταινία παίζει και ο Ντόνι Γουόλμπεργκ (ή, αλλιώς ο Μαρκ Γουόλμπεργκ απ' τα Lidl - χαχαχα! -) που όμως ούτε αυτός είναι κακός! Τέλος πάντων, από πλευράς υποκριτικής, το καστ τα πάει σχετικά καλά.
Σκηνοθεσία: Εδώ, λοιπόν, είναι όλο το ζουμί! Ψυχολογικό-μεταφυσικό θρίλερ και Τζέιμς Γουάν σημαίνει σκοτεινά δωμάτια, ψίθυροι, πόρτες που τρίζουν κλπ. Εδώ όμως το κλου της υπόθεσης είναι οι κούκλες!! Που γενικώς κάνουν διάφορα πράγματα που κινούνται πάνω στη λεπτή γραμμή μεταξύ του τρομακτικού και του κωμικού... Εγώ προσωπικά γελούσα σατανικά σε κάθε σκηνή "δράσης" με τις κούκλες. Υπάρχουν και ορισμένες σκηνές που το CGI είναι κάπως κακό και μάλλον μειδίαμα προκαλεί παρά ανατριχίλες... Υπάρχει και λίγο gore, αλλά περιορισμένο και μονταρισμένο πολύ γρήγορα, σαν jump scare. Τίποτα το αξιοσημείωτο. Τελικά, νομίζω πως σκοπός του Γουάν δεν ήταν ένα τρομακτικό θρίλερ τύπου Conjuring, αλλά μία γκροτέσκα ταινία μεταφυσικού μυστηρίου, επίτηδες βραδυφλεγής, που σε οδηγεί στο φοβερό και τρομερό φινάλε, ίσως κάπως υποψιασμένο, αλλά σε καμία περίπτωση έτοιμο γι' αυτό που αντικρίζεις...
Καλύτερη ατάκα: "If you scare Jamie I'll give you 7 minutes in heaven with my Barbie." (με συγχωρείτε, αλλά δεν τα λένε αυτά σε μια κούκλα που μόλις άνοιξε το στόμα της "κλακ!!" από μόνη της!!)
Να το δω; Σίγουρα δεν είναι ούτε Conjuring ούτε Insidious ούτε Saw, αλλά πιστεύω ότι θα την καταευχαριστηθείτε, ειδικά για το πανέξυπνο φινάλε της!! Μετά ίσως ξεφορτωθείτε όλες τις κούκλες σας...
Ημιάχρηστα trivia:
- Στην ταινία κάνει cameo εμφάνιση και η κούκλα του Jigsaw από το Saw... Δε μας έφτανε δηλαδή ο πρωταγωνιστής Μπίλι και η παρέα του, εμφανίζεται και ο τρισκατάρατος συνονόματός του!! Μπρρρ...
- Ο σεναριογράφος Λη Γουανέλ δεν ήταν καθόλου ικανοποιημένος από το τελικό αποτέλεσμα!! Τον χάλασε η παρέμβαση του στούντιο που δεν τον άφησε να κάνει την ταινία που ήθελε... Αν αυτό που είδα ήταν αποτυχία, τότε πρέπει το Χόλιγουντ να αλλάξει βιολί σύντομα, γιατί μας στερεί αριστουργήματα... Αποτυχία ήταν και στο box office, γι' αυτό και δεν υπήρξε sequel... Εγώ πάντως θα πήγαινα να τη δω άφοβα!
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Τζέιμς Γουάν
Σενάριο: Λη Γουανέλ
Ηθοποιοί: Ράιαν Κουάντεν, Άμπερ Βαλέτα, Ντόνι Γουόλμπεργκ, Μπομπ Γκάντον, Μαίρη Σω
No comments:
Post a Comment