Ο κινηματογράφος της Κορέας (της Νότιας, γιατί κανείς δεν ξέρει τι γίνεται στη Βόρεια...) αν και δεν έχει πολύ μεγάλη απήχηση στη χώρα μας, δεν παύει να είναι μία τεράστια αγορά με εξαιρετικά υψηλό επίπεδο παραγωγών και καλλιτεχνών. Παρόλα αυτά όλοι οι σινεφίλ γνωρίζουν το πολυδιαφημισμένο Oldboy ή (αν είναι ακόμα πιο ψαγμένοι) και τις άλλες 2 ταινίες που αποτελούν την άτυπη "Τριλογία της Εκδίκησης" (Sympathy for Mr. Vengeance, Sympathy for Lady Vengeance), άρα κατ' επέκταση και τον δημιουργό τους, τον Τσαν-Γουκ Παρκ. Γιατί αυτός είναι ο υπεύθυνος για το καθηλωτικό, διαστροφικό και συναρπαστικό ερωτικό δράμα-θρίλερ που τιτλοφορείται "Η θεραπαινίς", που μόλις παρακολούθησα! Τι είδαν πάλι αυτά τα άμοιρα τα ματάκια μου!! Εντάξει, εγώ είμαι υποψιασμένος, γιατί είμαι fan του κορεάτικου σινεμά και ξέρω ότι όταν πρόκειται για θρίλερ οι Κορεάτες δημιουργοί δεν αστειεύονται. Ούτε τη διαστροφή τσιγκουνεύονται ούτε το σεξ ούτε τη βία. Το υπόλοιπο φιλοθεάμον κοινό όμως;;; Πώς να του συστήσεις να δει μια τέτοια ταινία ανυποψίαστο;; Ευτυχώς που για τη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει το Oldboy του ιδίου, οπότε μια γεύση την έχετε...
(Υπάρχουν μικρά spoiler - δε θα σας χαλάσουν όμως...)
(Υπάρχουν μικρά spoiler - δε θα σας χαλάσουν όμως...)
Υπόθεση: Το στόρι της ταινίας αντλεί την έμπνευσή του από το μυθιστόρημα "Fingersmith" της Ουαλής συγγραφέως Σάρα Γουότερς, που διαδραματίζεται στη Βικτωριανή Αγγλία. Εδώ ο κύριος Παρκ με την συνσεναριογράφο του Σέο-Κιουνγκ Τσουνγκ τοποθετούν τη δράση στη διάρκεια της κατοχής της Κορέας από την Ιαπωνία (1910-1945). Μία ομάδα μικροαπατεώνων βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο του επικεφαλής τους... Να παραστήσει ο ίδιος τον ζάπλουτο Ιάπωνα κόμη, να εισχωρήσει στο σπίτι μιας επίσης ζάπλουτης Γιαπωνέζας που ζει με τον θείο της, φέρνοντας μαζί του μια συνεργάτιδά του που θα παραστήσει την υπηρέτρια της κυρίας, με σκοπό να την ξελογιάσει (με την "υπηρέτρια" να σιγοντάρει) και να την παντρευτεί, και κατόπιν να την κλείσει στο τρελοκομείο και να της φάει την περιουσία ως νόμιμος σύζυγος. Έλα μου όμως που αφενός αυτή το παίζει δύσκολη, αφετέρου ο θείος είναι διεστραμμένος και θέλει να την παντρευτεί ο ίδιος, και η υπηρέτρια αρχίζει να νιώθει τύψεις για το βρωμερό σχέδιο στο οποίο συμμετέχει... Άσε δε που ερωτεύεται και την κυρά της!!! Χαμός... Αυτά όμως είναι μόνο η αρχή... Δεν υπάρχει περίπτωση να φανταστείτε τι επακολουθεί και μην προσπαθήσετε καν! Καλύτερα να το δείτε ανυποψίαστοι από 'κεί και πέρα...
Ερμηνείες: Η ταινία περιστρέφεται όλη γύρω από τα 4 πρόσωπα που προανέφερα. Οι δύο πρωταγωνίστριες, η πρωτοεμφανιζόμενη (!!!) Τάε-Ρι Κιμ (υπηρέτρια) και η Μιν-Χι Κιμ (κυρία) δίνουν πραγματικό ρεσιτάλ! Ο ρόλος και των δύο απαιτεί πάρα πολλά πράγματα, από την αποτύπωση ακραίων συναισθηματικών καταστάσεων, ομιλία σε άπταιστα γιαπωνέζικα, περιγραφικότατες σκηνές σεξουαλικών συνευρέσεων κλπ... Άριστα 10 σε όλα! Οι άντρες πρωταγωνιστές, Τζουνγκ-Γου Χα και Τζιν-Γουνγκ Τσο, επίσης δεν πάνε πίσω, αν και ο ρόλος του θείου (Τζιν-Γουνγκ Τσο), κάποιους μη εξοικειωμένους με την κορεάτικη κουλτούρα θα τους ξενίσει. Πρόκειται για έναν ακραίο χαρακτήρα, διαστροφικό με πολύ υπερβολικές εκφράσεις και εκκεντρικότητα σε βαθμό εκνευριστικό, πράγμα όμως μάλλον συνηθισμένο στο σινεμά της Κορέας. Είναι θέμα κουλτούρας. Αν εντρυφήσετε περισσότερο στο κορεάτικο σινεμά, δε θα σας κάνει εντύπωση μετά από λίγο... γιατί θα έχετε αποκτηνωθεί... (χαχαχα!!)
Σκηνοθεσία: Εδώ είναι όλο το "ψωμί". Ο Τσαν-Γουκ Παρκ είναι γνωστός για τις ακραίες του ταινίες, όπου η βία (σωματική και ψυχολογική) είναι βασικό και αναπόσπαστο μέρος... Όμως ο τρόπος που την παρουσιάζει έχει ένα στυλ σχεδόν ποιητικό, χωρίς να την εξυμνεί. Ακραία όμως παραμένει πάντα! Η σκηνή της εκδίκησης π.χ. στην τρίτη πράξη είναι σοκαριστική, όχι μόνο γιατί είναι ακραία και διεστραμμένη, αλλά γιατί οι πρωταγωνιστές της - βασανιστής και βασανιζόμενος - δε δείχνουν να συνειδητοποιούν σε τι αδιανόητη κατάσταση βρίσκονται!! Δείτε το μόνοι σας και θα καταλάβετε τι εννοώ... Η ταινία όμως έχει και σεξ... και μάλιστα πολύ περιγραφικό! Όμως έχει ουσία και λόγο ύπαρξης, αφού τονίζει δραματουργικά την ιδιαίτερη σχέση των πρωταγωνιστών της και ποτέ δε γίνεται πορνογραφικό. Αρκεί να δείτε το κάδρο στο οποίο διαδραματίζεται κατά (επίσης) την τρίτη πράξη. Αυτό χαρακτηρίζεται ζωγραφικός πίνακας της Αναγέννησης... απλά! Η ταινία είναι δομημένη σε 3 πράξεις. Στην πρώτη βλέπουμε την υπόθεση με τα μάτια της υπηρέτριας. Στη δεύτερη μέσα από τα μάτια των άλλων. Ουσιαστικά οι ίδιες σκηνές από άλλη κάμερα, σου αποκαλύπτουν ότι ως τώρα ήξερες τη μισή αλήθεια!! Στην τρίτη πράξη είναι φυσικά η κορύφωση και η λύση του δράματος. Εκπληκτικό και τεχνικά και δραματουργικά!
Να τη δω; Εκτός αν έχετε πρόβλημα με το σεξ, τη βία και τη διαστροφή να τη δείτε οπωσδήποτε!! Αγγίζει τα όρια του αριστουργήματος!!! Τέτοιες ταινίες δεν παράγει το Χόλιγουντ...
Καλύτερη ατάκα: "Women love to play with fate."
Ημιάχρηστα trivia:
Ερμηνείες: Η ταινία περιστρέφεται όλη γύρω από τα 4 πρόσωπα που προανέφερα. Οι δύο πρωταγωνίστριες, η πρωτοεμφανιζόμενη (!!!) Τάε-Ρι Κιμ (υπηρέτρια) και η Μιν-Χι Κιμ (κυρία) δίνουν πραγματικό ρεσιτάλ! Ο ρόλος και των δύο απαιτεί πάρα πολλά πράγματα, από την αποτύπωση ακραίων συναισθηματικών καταστάσεων, ομιλία σε άπταιστα γιαπωνέζικα, περιγραφικότατες σκηνές σεξουαλικών συνευρέσεων κλπ... Άριστα 10 σε όλα! Οι άντρες πρωταγωνιστές, Τζουνγκ-Γου Χα και Τζιν-Γουνγκ Τσο, επίσης δεν πάνε πίσω, αν και ο ρόλος του θείου (Τζιν-Γουνγκ Τσο), κάποιους μη εξοικειωμένους με την κορεάτικη κουλτούρα θα τους ξενίσει. Πρόκειται για έναν ακραίο χαρακτήρα, διαστροφικό με πολύ υπερβολικές εκφράσεις και εκκεντρικότητα σε βαθμό εκνευριστικό, πράγμα όμως μάλλον συνηθισμένο στο σινεμά της Κορέας. Είναι θέμα κουλτούρας. Αν εντρυφήσετε περισσότερο στο κορεάτικο σινεμά, δε θα σας κάνει εντύπωση μετά από λίγο... γιατί θα έχετε αποκτηνωθεί... (χαχαχα!!)
Σκηνοθεσία: Εδώ είναι όλο το "ψωμί". Ο Τσαν-Γουκ Παρκ είναι γνωστός για τις ακραίες του ταινίες, όπου η βία (σωματική και ψυχολογική) είναι βασικό και αναπόσπαστο μέρος... Όμως ο τρόπος που την παρουσιάζει έχει ένα στυλ σχεδόν ποιητικό, χωρίς να την εξυμνεί. Ακραία όμως παραμένει πάντα! Η σκηνή της εκδίκησης π.χ. στην τρίτη πράξη είναι σοκαριστική, όχι μόνο γιατί είναι ακραία και διεστραμμένη, αλλά γιατί οι πρωταγωνιστές της - βασανιστής και βασανιζόμενος - δε δείχνουν να συνειδητοποιούν σε τι αδιανόητη κατάσταση βρίσκονται!! Δείτε το μόνοι σας και θα καταλάβετε τι εννοώ... Η ταινία όμως έχει και σεξ... και μάλιστα πολύ περιγραφικό! Όμως έχει ουσία και λόγο ύπαρξης, αφού τονίζει δραματουργικά την ιδιαίτερη σχέση των πρωταγωνιστών της και ποτέ δε γίνεται πορνογραφικό. Αρκεί να δείτε το κάδρο στο οποίο διαδραματίζεται κατά (επίσης) την τρίτη πράξη. Αυτό χαρακτηρίζεται ζωγραφικός πίνακας της Αναγέννησης... απλά! Η ταινία είναι δομημένη σε 3 πράξεις. Στην πρώτη βλέπουμε την υπόθεση με τα μάτια της υπηρέτριας. Στη δεύτερη μέσα από τα μάτια των άλλων. Ουσιαστικά οι ίδιες σκηνές από άλλη κάμερα, σου αποκαλύπτουν ότι ως τώρα ήξερες τη μισή αλήθεια!! Στην τρίτη πράξη είναι φυσικά η κορύφωση και η λύση του δράματος. Εκπληκτικό και τεχνικά και δραματουργικά!
Να τη δω; Εκτός αν έχετε πρόβλημα με το σεξ, τη βία και τη διαστροφή να τη δείτε οπωσδήποτε!! Αγγίζει τα όρια του αριστουργήματος!!! Τέτοιες ταινίες δεν παράγει το Χόλιγουντ...
Καλύτερη ατάκα: "Women love to play with fate."
Ημιάχρηστα trivia:
- Η ταινία ήταν υποψήφια για το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2016!
- Ο ορίτζιναλ τίτλος της ταινίας δεν είναι "Η θεραπαινίδα", αλλά "Η κυρία"!! Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή... Πάει κάπου το μυαλό σας;;;
- Υπάρχει Director's Cut της ταινίας που κάπου έχει προβληθεί (στην κορεάτικη τηλεόραση νομίζω, αλλά μην το δέσετε και κόμπο - και σε πολύ περιορισμένο αριθμό αιθουσών), αλλά δεν είναι προς το παρόν διαθέσιμη στο εμπόριο. Προσθέτει 23 λεπτά στην ταινία... Την ξεχειλώνει από τα 144 στα 167 λεπτά!! Ευχαρίστως θα τα απολάμβανα και τα 23!!
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Τσαν-Γουκ Παρκ
Σενάριο: Τσαν-Γουκ Παρκ, Σέο-Κιουνγκ Τσουνγκ εμπνευσμένο από το μυθιστόρημα "Fingersmith" της Σάρα Γουότερς
Ηθοποιοί: Τάε-Ρι Κιμ, Μιν-Χι Κιμ, Τζουνγκ-Γου Χα, Τζιν-Γουνγκ Τσο
No comments:
Post a Comment